สำหรับผู้เชื่อที่แท้จริง การแบ่งปันเป็นส่วนหนึ่งของ การดำเนินในความรอด และเป็นเครื่องหมายของการเป็นกายเดียวกันในพระคริสต์ เพราะเราไม่เพียงแต่ได้รับพระคริสต์เป็นองค์พระผู้ช่วยให้รอด แต่เรายังรับพระองค์เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าด้วย
เมื่อความตายมาถึง และการพิพากษารออยู่ ฮีบรู 9:27 กับพระคุณที่ไม่อาจต้านทาน พระคัมภีร์ใน ฮีบรู 9:27 กล่าวว่า “และตามที่มนุษย์มีหมายกำหนดไว้แล้วว่าจะตายเพียงครั้งเดียว และหลังจากนั้นก็จะมีการพิพากษา” ข้อนี้เป็นเหมือนระฆังที่ดังเตือนใจทุกคนว่า ไม่มีใครหลีกหนีจากความตายได้ และไม่มีใครรอดพ้นจากสายพระเนตรของพระเจ้าผู้ทรงพิพากษาได้เช่นกัน ในสายตาของมนุษย์ธรรมดา การตายอาจเป็นจุดจบ แต่ในมุมมองของพระเจ้าผู้ทรงบริสุทธิ์ มันคือประตูสู่การเผชิญความยุติธรรมที่แท้จริง ซึ่งไม่มีใครสามารถยกข้ออ้างหรือปิดบังบาปของตนได้เลย พระวจนะข้อนี้ไม่เพียงแต่เตือนว่าเราจะตาย แต่มันเน้นว่าเราจะต้อง “รับผิดชอบ” ต่อชีวิตของเราต่อหน้าพระเจ้า หากปราศจากพระคริสต์ ทุกคนย่อมต้องตกอยู่ภายใต้โทษแห่งบาป เพราะธรรมชาติของมนุษย์นั้นเสื่อมทรามโดยสิ้นเชิง เราไม่ได้เป็นแค่คนที่ทำบาปเป็นครั้งคราว แต่เรามีสภาพของบาปตั้งแต่เกิด ซึ่งทำให้เราไม่สามารถเลือกพระเจ้าด้วยตนเองได้เลย นี่คือความจริงที่เจ็บปวดแต่สำคัญ […]
ลองคิดดูว่า ถ้าเราทำงานตลอดเดือน แล้วเจ้านายบอกว่า “ค่าจ้างของคุณคือความตาย” คุณคงตกใจแน่นอนใช่ไหม?
แต่พระคัมภีร์บอกเราว่า สิ่งที่เราทำมาตลอดชีวิต แม้เราจะไม่ได้มองว่ามัน “เลวร้าย” กลับเป็นสิ่งที่นำไปสู่ “ความตาย” และไม่ใช่แค่การตายของร่างกายเท่านั้น แต่หมายถึงการถูกตัดขาดจากพระเจ้า ผู้ทรงเป็นแหล่งของชีวิตแท้ตลอดนิรันดร์
พระเมตตาคุณที่เเสนประเสริฐ ข้อพระคัมภีร์หลัก 1 เปโตร 1:3-5 เทศนาโดย คุณพงศ์กรณ์ นันทกุลธวัฒน์ พระธรรม 1 เปโตร 1:3-5 สำแดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า ความรอดของเราตั้งแต่ต้นจนจบนั้นวางอยู่บนรากฐานแห่ง “พระเมตตาอันยิ่งใหญ่” ของพระเจ้า ไม่ใช่ความดีหรือการตัดสินใจของเราเลย พระคุณทั้ง 3 ประการที่เปโตรกล่าวถึง ล้วนเป็นของประทานที่มาจากพระเจ้าแต่เพียงฝ่ายเดียว พระเมตตาคุณเป็น “เหตุ” แห่งการบังเกิดใหม่ (ข้อ 3) การบังเกิดใหม่ (Regeneration) ไม่ใช่ผลจากการที่เราตัดสินใจเปิดใจ แต่เป็น […]
การตายต่อตนเองเพื่อเสริมสร้างคริสตจักร เป็นเรื่องง่ายที่เราจะมีเหตุผล เพื่อตัวเอง เทศนาโดย คุณยุทธนา คำหวาน ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันและการเสริมสร้างคริสตจักรไม่ได้เกิดขึ้นจากกฎเกณฑ์หรือความพยายามของมนุษย์ แต่เกิดขึ้นเมื่อสมาชิกแต่ละคนถูกเปลี่ยนแปลงโดยความจริงของข่าวประเสริฐ การ “ตายต่อตัวเอง” คือการดำเนินชีวิตให้สอดคล้องกับตัวตนใหม่ที่เรามีในพระคริสต์ ผู้ทรงเป็นแบบอย่างสูงสุดของการถ่อมตน 1. รากฐานของการถ่อมตน ความเข้าใจในข่าวประเสริฐ (ฟิลิปปี 2:1-4) เปาโลไม่ได้เริ่มต้นด้วยคำสั่งว่า “จงถ่อมใจ” แต่เริ่มต้นด้วยการเตือนใจถึงสิ่งที่ “เรามีอยู่แล้วในพระคริสต์” (ข้อ 1) คือ การหนุนใจ, การปลอบโยน, การมีส่วนในพระวิญญาณ, และความรัก ดังนั้น การไม่ชิงดีชิงเด่นหรือการถ่อมใจลง […]
การตายต่อตัวเอง เทศนาโดย คุณพงศ์กรณ์ นันทกุลธนวัฒน์ “การตายต่อตัวเอง” ในความเชื่อคริสเตียน ไม่ใช่การเริ่มต้นด้วยความพยายามหรือการตัดสินใจของเรา แต่เป็น ความจริงที่เกิดขึ้นแล้ว เมื่อเราถูกนับให้เป็นหนึ่งเดียวกับการสิ้นพระชนม์และเป็นขึ้นมาของพระคริสต์โดยพระคุณของพระเจ้าแต่เพียงฝ่ายเดียว (โรม 6:6) ชีวิตที่เราดำเนินอยู่ในแต่ละวัน คือการใช้ชีวิตให้สอดคล้องกับความจริงนั้น โดยฤทธิ์เดชของพระวิญญาณบริสุทธิ์ การประเมินค่าใหม่โดยพระคุณ ก่อนที่เปาโลจะรู้จักพระคริสต์ ท่านภาคภูมิใจในสถานะเดิมของท่าน (ชาติพันธุ์, การศึกษา, ความเคร่งครัดในธรรมบัญญัติ) แต่เมื่อพระคริสต์ผู้ทรงพระชนม์ได้สำแดงพระองค์แก่เปาโลบนเส้นทางสู่ดามัสกัส พระเจ้าได้ทรงเปลี่ยนแปลงระบบการประเมินค่าของเปาโลใหม่ทั้งหมด เปาโลไม่ได้ “เลือก” ที่จะทิ้งสิ่งเหล่านั้นเพื่อไปหาพระคริสต์ แต่เพราะฤทธิ์เดชของพระเจ้าทำให้ท่าน “เห็น” ว่าพระคริสต์นั้นประเสริฐเลิศล้ำกว่าทุกสิ่ง จนทำให้ทุกสิ่งที่เคยเป็น […]
บทความหนุนใจ ขอทรงสอนข้าพระองค์ทั้งหลายให้นับวันของตน Teach us how short our lives are so that we can become wise. (Psalms 90:12) ชีวิตของเราถูกกำหนดด้วยเวลาอันจำกัด พระเจ้าประทานให้เราแต่ละวันเพื่อใช้ในทางที่ดีที่สุด แม้ไม่มีใครรู้ว่าชีวิตจะยาวนานเพียงใด แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการใช้เวลาให้มีคุณค่าและความหมาย ใน สดุดี 90:12 ได้กล่าวไว้ว่า“ขอทรงสอนข้าพระองค์ทั้งหลายให้นับวันของตน เพื่อข้าพระองค์จะมีจิตใจที่มีปัญญา”คำสอนนี้เน้นถึงความสำคัญของการใช้ชีวิตด้วยความเข้าใจและปัญญา เพื่อให้ทุกวันเป็นวันที่เราสร้างสิ่งดีและส่งผลกระทบเชิงบวกต่อชีวิตของเราและผู้อื่น บทเรียนที่สำคัญ ตระหนักถึงคุณค่าเวลาเวลาเป็นของขวัญจากพระเจ้า […]
